کروم یکی از عناصر کمیاب ضروری برای بدن انسان است. اولین بار توسط شیمیدان فرانسوی لوئی واکلین در اواخر قرن 18 کشف و نامگذاری شد و نقش ویژه ای در متابولیسم قند و چربی بدن دارد. اما در 100 سال بعد، این عنصر معدنی یک عنصر مضر و حتی سرطان زا محسوب می شد و کاربرد آن در صنایعی مانند چاپ و رنگرزی، چرم سازی و مهندسی شیمی محدود شد. تا سال 1957، شوارتز و مرتز نقش کروم را در متابولیسم گلوکز مشاهده کردند، فرضیه فاکتور تحمل گلوکز را مطرح کردند و به تدریج از طریق آزمایشات تایید کردند که کروم جزء فعال فاکتور تحمل گلوکز (GTF) در مخمر آبجو است. متعاقباً، تعداد زیادی از مطالعات انجامشده بر روی موشها و انسانها نشان داد که کروم سه ظرفیتی عمدتاً بر متابولیسم قندها، لیپیدها، پروتئینها و اسیدهای نوکلئیک از طریق هم افزایی GTF و افزایش انسولین تأثیر میگذارد و در نتیجه بر رشد، تولید مثل، کیفیت محصول، مقاومت در برابر استرس تأثیر میگذارد. و مقاومت حیوانات به بیماری اعتقاد بر این است که کروم (Cr3+) یک عنصر کمیاب ضروری برای بدن انسان و حیوان است.
بعداً، مرتز تأیید کرد که GTF ماده ای است که در اطراف نیاسین کروم سه ظرفیتی، با اسید گلوتامیک، گلیسین و سیستئین به عنوان لیگاند متمرکز شده است. وی همچنین تأیید کرد که اثر بیوشیمیایی کروم عمدتاً به عنوان تقویت کننده انسولین است و بر متابولیسم قندها، پروتئین ها، چربی ها و اسیدهای نوکلئیک از طریق انسولین تأثیر می گذارد. این ثابت می کند که کروم یکی از عناصر کمیاب ضروری برای انسان و حیوانات است. متعاقباً، بسیاری از محققان تحقیقات گسترده ای در مورد متابولیسم، عملکردهای بیولوژیکی و کاربردهای کروم در آبزی پروری انجام داده اند و به نتایج مثبت و اکتشافات تشویقی دست یافته اند.
کروم در بدن انسان تقریباً همیشه سه ظرفیتی است و بسیار پایدار است. بدن انسان حاوی حدود 6 میلی گرم (میلی گرم) کروم است که به طور گسترده در استخوان ها، ماهیچه ها، مو، پوست، بافت های زیر جلدی، اندام های اصلی (به استثنای ریه ها) و مایعات بدن وجود دارد. میزان جذب و استفاده از کروم معدنی توسط بدن انسان بسیار کم است، کمتر از 1٪. میزان استفاده از کروم آلی توسط بدن انسان می تواند به 10-25 درصد برسد. نیاز بزرگسالان عادی 20-50 میکروگرم (میکروگرم) در روز، کودکان، زنان باردار و سالمندان 50-110 میکروگرم در روز، و بیماران دیابتی و افراد چاق {{ 5}} میکروگرم در روز.
کروم در غذاهای طبیعی کم است و به شکل سه ظرفیتی وجود دارد. مخمر آبجو، ضایعات ملاس، پنیر، تخم مرغ، جگر، پوست سیب، موز، گوشت گاو، آرد، مرغ و سیب زمینی منابع اصلی کروم هستند. مردم عمدتاً مقدار کمی کروم را از غذا، آب و هوا مصرف می کنند.
Sep 05, 2024
مقدمه ای بر عناصر مخمر غنی از کروم
شما نیز ممکن است دوست داشته باشید
ارسال پیام






