منابع تاریخی پلی ساکاریدهای مخمر

در سال 2001، هارتول، پرستار و هانتر به دلیل کشف یک ماده کلیدی که تقسیم سلولی را کنترل می کند، جایزه نوبل پزشکی را دریافت کردند.
با کمال تعجب، در 7 اکتبر 2002، جایزه نوبل پزشکی بار دیگر به رابرت هورویتز و سه متخصص دیگر اهدا شد که ژن‌هایی را کشف کردند که مرگ برنامه‌ریزی شده سلولی را کنترل می‌کردند، و سابقه‌ای برای تحقیقات در همان زمینه برای دریافت جایزه نوبل یکسان برای دو نفر ایجاد شد. سال های متوالی این همچنین باعث رونق تحقیقات پزشکی جهانی در مورد ماده ضد ویروسی هدفمند - گلوکان شد.
به طور مداوم سلول های جهش یافته در بدن انسان ظاهر می شوند که باید به طور مداوم توسط سیستم ایمنی شناسایی و به موقع پاکسازی شوند. اگر سلول‌های جهش‌یافته دچار آپوپتوز نشوند، ممکن است سلول‌های بدخیم تشکیل دهند و تومور، عفونت‌های ویروسی و سایر بیماری‌ها ایجاد کنند. دانشمندان در جست‌وجوی ماده‌ای بوده‌اند که می‌تواند از تکثیر سلول‌های بدخیم و القای آپوپتوز آنها بدون تأثیر بر عملکرد طبیعی سلولی در بدن انسان جلوگیری کند. این گلوکان مخمر نامیده می شود، بمب هدایت لیزری برای سلول های ویروسی. گلوکان مخمر یک پلی ساکارید ایمنی است که در دیواره سلولی مخمر طبیعی وجود دارد. برای اولین بار در سال 1963 کشف شد که دارای فعالیت ضد تومور است، و پس از آن کشف شد که دارای اثرات ضد باکتریایی و تعدیل کننده ایمنی است. فعالیت بیولوژیکی منحصر به فردی در تومور، هپاتیت، قلبی عروقی، دیابت، کاهش چربی خون، ضد پیری و سایر جنبه ها دارد.
گلوکان مخمر اولین گلوکانی بود که دارای فعالیت ایمنی بود.
دانشگاه هاروارد، دانشگاه تولوم، دانشگاه واشنگتن و مؤسسه رادیو بیولوژی نیروی هوایی ایالات متحده همگی تأیید کرده اند که گلوکان مخمر طبیعی دارای یک اثر هدف گیری منحصر به فرد است که می تواند به طور انتخابی سموم را در بدن پاک کند و در عین حال توانایی فاگوسیتی ماکروفاژها را تا بیش از 10 افزایش دهد. بارها، سیستم ایمنی انسان را قادر می سازد تا به سرعت به تعادل مطلوب و بدون هیچ گونه عوارض جانبی سمی داروها برسد و به طور موثر از بروز بیماری های مزمن مختلف جلوگیری کند.
گلوکان مخمر طبیعی عملکرد فوق العاده ای در تنظیم ایمنی، ضد اشعه، تنظیم دستگاه گوارش، کمک به بازسازی یا ترمیم بافت، بهبود زخم و پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی، مغزی و دیابت دارد و دارای فعالیت بیولوژیکی منحصر به فردی در هپاتیت، تومور، قلبی عروقی، دیابت، کاهش چربی خون است. ، ضد پیری و جنبه های دیگر.
در سال 1957، متخصصان پزشکی فعالیت فاگوسیتیک پلی ساکاریدهای مخمر (Zymosan) را کشف کردند که به صورت داخل وریدی از دیواره سلولی مخمر روی ماکروفاژها تزریق می شد. در سال 1961، دکتر ریگی ماده فعال زایموسان را گلوکان شناسایی کرد. نتایج تجربی نشان داده‌اند که گلوکان مخمر می‌تواند توانایی فاگوسیتیک سلول‌های فاگوسیتی را تا بیش از 10 برابر افزایش دهد، با نرخ مهار تومور بیش از 95 درصد، آن را به فعال‌ترین گلوکان از نظر بیولوژیکی تبدیل می‌کند.