ترکیب ساختاری دیواره سلولی مخمر

دیواره سلولی مخمر حدود 20 تا 30 درصد وزن خشک کل سلول را تشکیل می دهد و نقش مهمی در حفظ مورفولوژی سلولی و شناخت بین سلولی ایفا می کند. با توجه به تقسیم ساختاری، دیواره های سلولی مخمر را می توان به سه لایه تقسیم کرد: لایه داخلی یک لایه گلوکان است، لایه میانی عمدتا از پروتئین تشکیل شده است، و لایه بیرونی یک لایه مانان است که می تواند تا حدی بین لایه ها جاسازی شود. بر اساس ترکیب شیمیایی، مانان حدود 30 درصد از وزن خشک دیواره سلولی مخمر، گلوکان حدود 30 درصد، گلیکوپروتئین ها و کیتین حدود 20 درصد و سایر اجزای مانند پروتئین ها، لیپیدها و نمک های معدنی را تشکیل می دهد. برای حدود 20 درصد. درونی ترین - گلوکان یک پلی ساکارید ساختاری است که به غشای پروتوپلاست متصل است و جزء اصلی دیواره سلولی مخمر را تشکیل می دهد. عملکرد آن پشتیبانی از مانان خارجی است. - گلوکان از -1،3-گلوکان و -1،6-گلوکان با نسبت 85:15 تشکیل شده است. - گلوکان از -1،3-گلوکان به عنوان ستون فقرات و -1،6-گلوکان به عنوان زنجیره شاخه تشکیل شده است. انتهای کاهنده -1،6-گلوکان به انتهای غیر احیاکننده -1،3-گلوکان متصل است که از طریق پیوند هیدروژنی یک ساختار شبکه سه بعدی را تشکیل می‌دهد. ساختار مشبک آن دارای خاصیت ارتجاعی قوی است و می تواند به طور قابل توجهی تحت فشار اسمزی معمولی گسترش یابد. هنگامی که سلول ها تحت فشار اسمزی بالا هستند، ساختار شبکه سه بعدی می تواند به سرعت منقبض شود و تنها حدود 40 درصد از حجم اولیه آن را تشکیل می دهد. هنگامی که فشار اسمزی به حالت عادی باز می گردد، ساختار شبکه سه بعدی می تواند به حالت اولیه خود بازگردد.
مانان عملکردهای فیزیولوژیکی مختلفی مانند شناسایی سلول و کنترل اندازه منافذ دیواره سلولی دارد. مانان به طور کووالانسی به پروتئین‌ها پیوند خورده است، با یک زنجیره اصلی تک زنجیره‌ای که از طریق پیوندهای گلیکوزیدی -1،6-پیوندهای مانوز متعددی تشکیل می‌دهد. زنجیره‌های جانبی مانوز از طریق پیوندهای -1،2- و -1، به زنجیره اصلی متصل می‌شوند، در حالی که برخی از زنجیره‌های جانبی گروه‌های عاملی را متصل می‌کنند که خواص مربوط به آنتی‌ژن سلول مخمر را تعیین می‌کنند. ارتباط بین -1،6-گلوکان و مانان نقش مهمی در سنتز دیواره سلولی مخمر دارد.